Reisverslag 2014

Het is best moeilijk om steeds maar weer een reisverslag te schrijven , daar we eigenlijk elke keer het zelfde doel na streven en dat is om de jeugd in Roemenie te bezoeken en de mee gebrachte gebreide truien en mutsen , sportkleding , ballen , caps ,knuffels , poppen ,schoolspullen enz. aan hen uit te delen , en waar ze zeer , zeer blij mee waren
We zijn deze keer in een aantal zeer arme Dorpen geweest en ook hebben we weer een bezoek aan twee Opvanghuizen in Galati gebracht .
De Scholen in de Dorpen die we een bezocht hebben waren Ganesti , Cavadinesti , Fundeni , Ijdileni , Frumusita , Hanu Conachi , en de steden Liesti , en Dej en ook hebben we spullen uitgedeeld aan kinderen in wat achterstand wijken in Galati en ook op het platteland , dus al met al hebben we een hoop tijd besteed om ongeveer 1000 kinderen een beetje blij te maken .
Maar dat hebben we met alle liefde gedaan , ondanks dat het soms bloedheet was .
We hadden deze keer ook een Rollator meegenomen , en die aan een Vrouw van 45 jaar die aan de ziekte multiple sclerose lijd [ chronische neurologische aandoening ] geschonken , en die met tranen in haar ogen ons bedankte met dit Gods Geschenk , we hebben haar toen uitgelegd dat deze Rollator door een heel oude dame uit Den Helder in Holland beschikbaar was gesteld , en zij vroeg ons om die heel hartelijk te bedanken voor dit mooie geschenk , waardoor zij wat mobieler is en wat meer plezier heeft in haar trieste leven .
Verder het droevige verhaal van Oana een meisje met een geestelijke beperking die door haar toch wel bemiddelde moeder gewoon gedumpt is om dat zij niet helemaal voldeed aan het verwachtingspatroon van een normaal en gezond kind , Oana die we al jaren kennen uit een weeshuis in Galati en die altijd van die hele mooie kunststukjes maakte , die te zien zijn op de website www.maakroemenieblij.nl , Oana is 20 jaar geworden en dan moet je volgens de regels het weeshuis verlaten , maar dan kan Oana nog 1 jaar in een tehuis voor daklozen terecht en daarna komt zo,n meisje keihard op straat te staan , en wat er dan met haar gebeurt is een grote ? , we hebben Oana geld gegeven om wat kleren te kopen die zij heel erg nodig had .
Het afscheid nemen van Oana was daarom heel verdrietig en pijnlijk .
En verder weten wij ook niet hoe het met Oana verder zal gaan , en dat heeft ons diep geraakt , de machteloosheid en de boosheid dat dit gebeurt is groot .
En dan mag je toch maar blij zijn dat je als kind in Nederland bent geboren .
Maar we hebben gelukkig ook een hele boel blije gezichtjes gezien van de kleine kinderen als ze een knuffel of pet kregen , of van de wat ouderen kinderen als ze een trainingspak of voetbal tenue kregen .
En wat mij wel is opgevallen dat de armoede en werkloosheid in de kleine dorpen heel groot is en de toekomst voor de jeugd niet bepaald rooskleurig is , rijken worden rijker en armer worden armer .
Sinds de toetreding tot de EU is het er niet beter op geworden in Roemenië, de prijzen rijzen de pan uit maar het salaris blijft laag .
En de corruptie is heel groot aanwezig .
Dus ik ben blij dat ik mijn steentje heb kunnen bij dragen om de arme jeugd wat blijer te maken .
En daarom wil ik iedereen bedanken , maar dan ook iedereen die mijn project zowel financieel of met spullen steunen , want zonder die steun zou ik dit niet kunnen volbrengen , nogmaals alle mensen bedankt namens de kinderen in Roemenië , en ik hoop dat jullie mij willen blijven steunen de komende jaren . mvg Ruud van de Kerkhof
ps de foto,s staan op de website te staan in fotoalbum 2014 .

Oana

De vrouw die de rollator heeft gekregen