In de Media

Allemaal uit de losse pols

88-jarige breit stug door Poppenkleertjes en knuffels Voor Roemenië

Den Helder ✱ Een breipatroon? Joh, ga weg. Zegt mevrouw Tiny van Glabbeek. ,,Patronen gebruik ik niet hoor. Ik doe ’t allemaal uit de losse pols.’’ 88 jaar is ze al, maar haar handen staan nooit stil. ,,Klopt. Niks doen kan ik niet.’’ En dus tikken in haar gezellige woning aan de Middenweg dag in dag uit de breipennen. Het resultaat zit, nu nog, bij haar op de bank.

Weeskinderen

Een hele serie zelfgebreide knuffelbeesten. Maar ook kleertjes voor poppen. En warme truien voor kinderen. Mevrouw Van Glabbeek breit namelijk met een doel. Alles wat ze maakt gaat naar weeskinderen in Roemenië.

Via Ruud van de Kerkhof, die al jaren zeer regelmatig afreist naar Roemenië om daar kinderen in nood te helpen. Van de Kerkhof is dus maar wat blij met mevrouw Van Glabbeek. ,,Wat heet! Ze is een kanjer. Echt geweldig dat iemand zoiets voor die kinderen wil doen.’’

Stakkers

Zelf blijft de krasse dame er nuchter onder. ,,Ach, ik ben begaan met die stakkers. Ik las een keer in een krant over wat Ruud allemaal doet. Toen heb ik contact gezocht. Wij hebben het hier allemaal goed, maar als je op de website kijkt die Ruud over zijn werk heeft gemaakt dan denk je: wat een ellende.’’ En dus zegt ze nooit nee, wanneer Van de Kerkhof weer een nieuwe lading wol komt brengen. ,,Dat krijg ik dan weer. Ik zeg altijd tegen mevrouw Van Glabbeek: als het te veel wordt, dan moet u nee zeggen. Maar dat doet ze nooit.’’ Waarom zou ze, zegt ze. ,,Ik vind het leuk om te breien. En zo af en toe krijg ik van Ruud een bloemetje als dank. Of een kunstwerkje van die kinderen. Dat is voor mij genoeg.’’ De samenwerking is goed. Als Van de Kerkhof weer eens ergens een paar poppen op de kop heeft getikt voor de kindjes in Roemenië, dan brengt hij ze bij Van Glabbeek langs. Zorgt zij dat ze een prachtig jurkje of jasje aan hebben wanneer hij ze weer ophaalt. Van de Kerkhof: ,,Fantastisch. Voor zo’n kind is dat dan een enorm bezit.’’ In juni gaat hij weer naar Roemenië. Met het prachtige breiwerk van mevrouw Van Glabbeek. ,,Ik ga nog wel even door’’, zegt ze. ,,Gewoon blijven ademen toch?’’